Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5424 K.2019/4957

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine ve ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 100,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip 300,00 TL iştirak nafakası olarak her ay davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

davalı kadın lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 150,00 TL tedbir nafakasının davacıdan davalıya verilmesine, davalı kadının tazminat taleplerinin reddine ve davacı erkek lehine 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 21.03.2017 tarihli bu karar davalı kadın tarafından hükmün tamamına yönelik olarak istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı kadının kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konuda yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki, bölge adliye mahkemesince tarafların sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği halde, reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde "Boşanma, velayet, kişisel ilişki, davalı kadının tazminat talepleri, tedbir, yoksulluk nafakası, ilk derece mahkemesi aşamasında yapılan harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK madde 370/2).