KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2018/6050 E., 2019/4732 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16/04/2019 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı-karşı davacı kadının hasren yapılan temyiz incelemesine gelince;
Davalı-karşı davacı kadın, cevap dilekçesiyle karşı boşanma davası açmıştır. Mahkemece kadının karşı boşanma davası yönünden Harçlar Kanunu'nun 30-32. maddeleri gereğince işlem yapılmadan bir başka deyişle karşı dava yönünden harcın ikmal edilmemesinin sonuçları ihtar edilmeksizin davalı-karşı davacı kadının boşanma davası ve fer'ileri hakkında usule uygun olarak dava açılmadığı gerekçesiyle; "Karar verilmesine yer olmadığına" kararı verilmesi usule ve kanuna aykırı olmuştur.
Öyleyse, mahkemece davalı-karşı davacı kadının boşanma davası yönünden Harçlar Kanunu'nun 30-32. maddeleri gereğince usulüne uygun ihtarat yapılarak harcın tamamlattırılması, harç tamamlandığı takdirde işin esasının incelenmesi, aksi takdirde Harçlar Kanunu'nun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, davalı-karşı davacı kadına karşı davası yönünden harç eksikliğinin tamamlanması için kesin süre verilmeden ve harcın ikmal edilmemesinin sonuçları hatırlatılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2018/6050, K. 2019/4732, 16 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama