Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/979 K.2019/1940

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tedbir nafakası, maddi ve manevi tazminatın miktarları ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince, davacı kadın tarafından 26.03.2014 tarihinde ikame olunan boşanma davasının kabulü ile, tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına 1.000,00 TL tedbir nafakasına (TMK m. 169), davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, davacı kadın yararına 100.000 TL maddi (TMK m. 174/1) ve 100.000 TL manevi (TMK m. 174/2) tazminata hükmedilmiştir. İlk derece mahkemesince verilen bu hüküm taraflarca istinaf edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından da tarafların istinaf başvurularının esastan reddine hükmedilmiştir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.