Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/1389 K.2019/7066

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; tazminatların miktarı ile iştirak nafakası yönünden, davalı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davasında; ilk derece mahkemesince, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı erkek lehine 20.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, tarafların müşterek çocuklarının velayeti anneye verilerek, baba ile kişisel ilişki kurulmuştur.

Bu karara karşı davacı erkek tarafından velayet ve tazminatların miktarı, davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, davacı erkeğin velayete, kadının tazminatlara yönelik istinaf başvurularının kabulü ile davacı erkek lehine 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, ortak çocukların velayeti babaya verilerek, anne ile kişisel ilişki kurulmuştur.

Tarafların 29.09.2007 doğumlu ... ve 21.08.2010 doğumlu ... isimli iki ortak çocukları bulunmaktadır.

Dosya arasında bulunan 28.06.2016 tarihli psikolog tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda; çocukların annelerine muhtaç dönemde bulundukları, babanın yıllarca yurt dışında çalışması sebebi ile çocuklar ile baba arasında iletişimin gelişmediği belirtilerek annenin yaşadığı sosyal çevrenin uygun olması durumunda çocukların velayetlerinin anneye verilmesi gerektiği, sosyal hizmet uzmanınca düzenlenen 29.07.2016 tarihli raporda;

çocukların annelerinin yanında yaşamaktan daha mutlu olduklarını dile getirdikleri, anne bakım ve ilgisine muhtaç dönemde oldukları belirtilerek müşterek çocukların velayetlerinin anneye verilmesi gerektiği, sosyal hizmet uzmanınca düzenlenen 21.11.2011 tarihli sosyal inceleme raporunda ise annenin fiziksel, ruhsal yönden sağlıklı, çocuk yetiştirebilecek kapasitede ve ilgili olduğu belirtilerek ortak çocukların velayetlerinin anneye verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.

Alınan üç ayrı sosyal inceleme raporunda da açıkça belirtildiği ve yapılan yargılama ve toplanan delillerden anlaşıldığı üzere, davacı babanın uzun yıllar yurt dışında çalışması sebebiyle ortak çocukları annenin tek başına büyüttüğü, çocukların anne bakım ve ilgisine muhtaç oldukları, annelerinin yanında daha mutlu olduklarını ifade ettikleri sabittir.

Ayrıca davalı kadının 15.01.2019 havale tarihli temyiz dilekçesinin ekinde bulunan belgelerden Ankara İli’ne yerleştiği, düzenli ve gelir getiren bir işi olduğu, ortak çocukları Çankaya İlçesi'nde okula kaydettirdiği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle ortak çocukların velayetlerinin anneye verilmesi çocukların yüksek yararına daha uygundur.

Tüm bu hususlar gözetilmeksizin ortak çocukların yargılama sırasında baba yanında kaldıkları ve babaları ile kalmak istedikleri değerlendirmesi yapılarak 3 ayrı uzman raporu dikkate alınmaksızın karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.