Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/2637 K.2019/11107

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 28/11/2018 gün ve 2018/2365-2018/13619 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davalı erkek anlaşmalı boşanma kararının 200.000 TL bedelin ödenmesine ilişkin 7. bendinin 23.05.2016 tarihli anlaşma protokolüne aykırı olduğu gerekçesiyle tavzih talep etmiş mahkemece davalının tavzih talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 28.11.2018 tarihli ilamı ile mahkemece onanmasına karar verilen protokol içeriğine uygun olarak karar verilmiş olmasında tavzihi gerektirir bir yanlışlık bulunmadığı belirtilerek hüküm onanmış; davalı tarafından yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde, davacı kadın tarafından 23.05.2016 tarihinde taraflarca imzalanan boşanma protokolü eklenilerek anlaşmalı boşanma davası (TMK m. 166/3) açıldığı, sunulan 23.05.2016 tarihli boşanma protokolünde “... aile varlıkları için bugünkü fiyatlarla 200.000 TL ekstra harcama yapmıştır.Varlık No.l’ de kayıtlı mülk satıldığında ... yapacağı tahsilat içinden...’a 200.000 TL’yi ödeyecektir." şeklinde düzenleme yapıldığı,

tarafların duruşmada bizzat hazır bulunarak bu protokolü tekrar ettikleri, mahkemece yapılan yargılama sonunda ise tarafların Türk Medeni Kanunun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği, hüküm kısımmın 7. bendinde 200.000 TL mal rejiminden kaynaklı bedelin davalı tarafından davacıya ödenmesine, 8. bendinde de 23.05.2016 tarihli boşanma sözleşmesinin aynen onaylanmasına karar verildiği, boşanma kararının temyiz edilmeksizin 17.06.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305. maddesinin 1. fıkrası “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Taraflarca imzalanan ve duruşmada da tekrar edilen protokolde Varlık No.l’ de kayıtlı mülk satıldığında 200.000 TL’nin ödeneneceğinin kararlaştırıldığı oysa hükme mülkün satılması koşulunun yazılmadığı diğer taraftan da hükümde protokolün aynen onaylanmasına karar verildiği, tarafların iradelerinin de Varlık No:1'de kayıtlı mülk satıldığında davalının davacıya 200.000 TL ödeyeceği yönünde olduğu anlaşılmaktadır.

O halde davalının davacıya ödeyeceği 200.000 TL'ye ilişkin kısmın tarafların iradelerine aykırı olarak maddi hata nedeni ile eksik olarak hükme geçirildiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece davalının tavzih talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki ilk inceleme sırasında bu husus gözden kaçırılarak hükmün onanmasına karar verildiğinden davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 28.11.2018 tarih, 2018/2365 esas ve 2018/13619 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.