Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/2747 K.2019/5655

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından ziynet alacağı davasının reddi, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kendi tazminat talepleri ve kadının düğün masrafları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ziynet alacağının miktarı karar tarihindeki kesinlik sınırını aşmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362\l-a maddesi gereğince temyiz sınırının altında kaldığı için kesindir. Açıklanan nedenle, davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin kadının düğün masrafları talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı-karşı davalı kadının düğün masraflarına yönelik talebi hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istnaf talebinin kabulüne, harçlandırıldığı takdirde bu konuda karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiş, bu karara karşı davalı erkek tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-a-6 maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar kesin niteliktedir. Bu sebeple temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Tarafların diğer temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemeye gelince ;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.