Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3355 K.2019/10147

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki süresi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise katılma yolu ile tazminatlar ve nafaka artırım talebinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 15/10/2019 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, uyulmasına karar verilen bozma ilamından da anlaşılacağı üzere, davacı-karşı davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına karşılık, kadının da mahkemece tepki olarak kabul edilen davranışları dışında da intihara teşebbüs ettiği, eşine ve eşinin ailesine hakaret ettiği boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hakim istekten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat isteği olmadığı halde istek aşılarak davalı-karşı davacı kadın yararına maddi tazminata (TMK m. 174/1) hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat isteği ( TMK m. 174/2) hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı-karşı davalı erkek süresi içerisinde verdiği cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talebinde ( TMK m. 174/1-2) bulunmuştur. Davalı-karşı davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat talepleri ( TMK m. 174/1-2) hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

5-Mahkemece ortak çocuklar ile baba arasında "her ayın l. ve 3. hafta ayın 5. hafta olması halinde 5. hafta sonları Cumartesi saat 10:00' dan Pazar günü saat 17:00'e kadar, dini bayramların ikinci günü ve babalar gününde saat 10:00-17:00 arasında, sömestr tatilinin ilk haftası Pazartesi saat 10.00'dan takip eden Pazar 17.00, 1 Temmuz saat 10.00'dan saat 17.00'e kadar" kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir. Mahkemece ortak çocuklar ile baba arasında yaz tatilinde kurulan kişisel ilişki yetersiz olup yaz tatilinde de daha uygun süre ile kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.