Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3833 K.2019/10394

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, erkek lehine hükmedilen manevi tazminat ve kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı erkek tarafından 02/07/2015 tarihinde ikame edilen Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesine dayalı boşanma davasına karşı olarak, davalı-karşı davacı kadın da 28.09.2015 tarihli Türk Medeni Kanunu’nun 166-1. maddesine dayalı boşanma davası açmış, boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonucunda ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadın ağır kusurlu bulunarak her iki davanın kabulüyle davacı-karşı davalı erkek yararına manevi tazminata (TMK m. 174/2) hükmedilmiş,

davalı-karşı davacı kadının ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine davalı-karşı davacı kadının itirazları İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından kısmen haklı görülerek eşine son olayda yoğun şekilde fiziksel şiddet uygulayan kadın ile eşine son olayda fiziksel şiddet uygulayan ve birlik görevlerini yerine getirmeyen erkeğin evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu kabul edilerek,

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/lb-2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, erkek yararına ilk derece mahkemesince hükmolunan manevi tazminat kaldırılmış, davalı-karşı davacı kadın yararına da yoksulluk nafakasına (TMK m. 175) hükmedilmiştir. Taraflarca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 10.01.2017 tarih 2017/8 e-2017/24 k. sayılı kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine.

Dairemizce Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1286 esas ve 2015/359 karar sayılı dosya kapsamı ve gerekçeli kararının içeriği dikkate alındığında; davacı-karşı davalı erkeğin alnına su bardağı ile vuran, daha sonra yüzünü temizlemeye giden erkeğin bu seferde kafasının arkasına cam sürahi ile vuran, erkeğin bu darbeyle yere düşmesinden sonra vurma eylemelerine yerde de devam eden davalı-karşı davacı kadın, haksız tahrik altında eşine yumruk atan ve birlik görevini ihmal eden davacı-karşı davalı erkeğe nazaran boşanmaya sebebiyet veren olaylarda daha ziyade kusurlu olduğu,

ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince taraflara kusur olarak yüklenen ve gerçekleştiği sabit olan doğru vakıa tespitine rağmen, davalı-karşı davacı kadının fiziksel şiddet eyleminin ağırlığı dikkate alınmaksızın tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulüyle davacı-karşı davalı erkek yararına hükmolunan manevi tazminatın kaldırılarak reddedilmesi, davalı-karşı davacı kadının da reddine karar verilen yoksulluk nafakasının ret hükmününkaldırılarak, kadın yararına yazılı olduğu şekilde yoksulluk nafakasına hükmolunmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Dairemizin bozma kararı üzerine ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek davalı-k.davacı kadının kusur belirlemesine, davacı- karşı davalı erkek yararına verilen manevi tazminat ile kendisinin reddedilen yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş, verilen karara karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin 29.09.2016 tarih, 2015/495 e. ve 2016/654 k. sayılı kararının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 10.01.2017 tarih, 2017/8 e-2017/24 k. sayılı ilk kararı ile ortadan kalktığı dikkate alınmaksızın, temyiz incelemesine konu 02.04.2019 tarihli kararda davacı-karşı davalı erkeğin manevi tazminat talebi ve davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında bir karar verilmeksizin ilk derece mahkemesinin kararına atıf yapılarak istinaf taleplerinin reddedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.