Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4033 K.2019/11465

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı erkek tarafından TMK’nun 166/1. maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayanılarak boşanma davası açılmış, davacı-karşı davalının 10.02.2018 tarihinde ölmesi üzerine, mirasçıları davaya dahil edilerek ilk derece mahkemesince konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı-karşı davacı kadının daha fazla kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş, karara karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ilgili bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı kadının istinaf talebi kabul edilmiş ve tarafların eşit kusurlu olduklarının tespitine karar verilmiştir. Karara karşı davacı-karşı davalı mirasçıları tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Evlilik birliği ölümle sona erdiğine ve davacı mirasçısı tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 181/2. maddesi uyarınca kusur belirlemesine yönelik olarak davaya devam edildiğine göre, mahkemece sağ kalan eşin kusurlu olup olmadığı yönünden bir tespit yapılmakla yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde tarafların eşit kusurlu olduklarının tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HMK m. 370/2).