Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4648 K.2019/8537

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi gereğince temyiz isteminin kötüniyetle yapıldığı anlaşılırsa, Yargıtay'ca aynı Kanunun 422. madde hükümleri uygulanır. HUMK 422. maddesinin 2. fıkrasının son cümlesi gereğince, kötüniyetle temyize vekil sebebiyet vermiş ise idari para cezası vekil hakkında uygulanır.

Dava boşanma (TMK m. 166/1) davası olup mahkemece 26.07.2006 tarihli karar ile “Davalı kadının kusuru ispat edilemediğinden davanın reddine” karar verilmiş olup, karar davacı tarafça karar tarihinden 12 yıl 9 ay sonra 25.04.2019 tarihli dilekçe ile tebliğe çıkartılmıştır. Davalı kadın vekilince özetle.

“Mahkeme gerekçesinin net olmadığı, davalı kadın ve temyiz tarihinde ergin olan ortak çocukların korunması için tedbir kararı olmadığı, davanın zamanaşımı sebebiyle ortadan kalktığı” sebeplerine dayanan temyiz isteminin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, HUMK m. 434. yollamasıyla aynı Kanunun 422. maddesi uyarınca, kararı temyiz eden davalı vekilinin takdiren 2.000,00 TL. idari para cezası ile cezalandırılması uygun bulunmuştur.