Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5199 K.2019/12817

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince davacı kadının ziynet alacağı ve boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve kadın yararına yoksulluk nafakası ile tazminatlara hükmedilmiş; hükme karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince davalının istinaf talebinin, ziynet alacağı yönünden miktar itibariyle temyiz yolu kapalı olmak üzere, esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmiştir. Davacı kadın, 26/06/2019 havale tarihli dilekçesi ile boşanma haricinceki bütün fer'i talepleri ile ziynet alacağından feragat ettiğini bildirmiş; davalı erkek vekili de 06/12/2019 havale tarihli dilekçesi ile boşanma hükmüne yönelik temyiz talebinden feragat etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 362. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi ile 6100 sayılı Kanuna eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Bölge adliye mahkemesi kararı tarihi itibariyle bu miktar “58.800,00 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, davacı kadının 10.140,00 TL tutarındaki ziynet alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağına yönelik verilen karar, kararın verildiği tarih olan 10/05/2019 tarihi itibariyle kesindir. Bu itibarla, davacı kadının ziynet alacağına yönelik hüküm kesinleştikten (10/05/2019) sonra sunduğu 26/06/2019 tarihli dilekçe ile yaptığı feragat beyanı ziynet alacağı yönünden hüküm ve sonuç doğurmaz.

Yukarıda açıklanan nedenle davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkek vekili 06/12/2019 havale tarihli dilekçe ile boşanmaya yönelik temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, davalının boşanma hükmüne yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davacı kadın, 26/06/2019 tarihli dilekçesi ile nafaka, maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden feragat beyanında bulunduğundan, bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün nafaka ve tazminatlar yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.