Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5640 K.2019/12068

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesince, boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı-karşı davalı erkeğin bazı geceler eve hiç gelmediği ve tekne ile balığa çıktığı, buna karşılık davalı-karşı davacı kadının eşyaları alarak eşinin haberi olmaksızın ortak konuttan ayrıldığı, eşe karşı ekonomik şiddet uyguladığı gerekçesiyle tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle boşanmalarına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davacı-davalı erkeğin. "Bir kere oldu seni affettim, barıştık.

Bak seni annenlerin yanına gönderirim" şeklinde küçük düşürücü söylemlerde bulunduğu ve çocuk sahibi olmak için tedaviyi kabul etmediği şeklinde belirlenen kusurları nedeniyle tarafların eşit kusurlu olduğu yönünde kusur belirlemesi yapılmış, hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; ilk derece mahkemesince; davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen kusurlara ilişkin eylemlere davalı-karşı davacı kadın tarafından dayanılmamıştır. Kadın tarafından usulünce dayanılmayan bu eylemler erkeğe kusur olarak yüklenemez. Diğer taraftan bölge adliye mahkemesince; istinaf edenin sıfatı gözetilmeksizin, aleyhine olacak şekilde davacı-davalı erkeğe yeni vakıalar kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen bu duruma göre; davalı-karşı davacı kadının boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu bulunduğunun kabulü gerektiğinden hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HMK m. 370/2) karar vermek gerekmiştir.