Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/6675 K.2019/10446

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kesinleşen yönlerden yeniden hüküm kurulması ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece kurulan ilk hüküm davacı-davalı erkek tarafından her üç dava yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 23.01.2018 tarihli kısmen bozma, kısmen onamaya dair ilamı ile, hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler ise onanmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, uyulan bozma ilamı doğrultusunda bozulan hususlara ilişkin yeniden karar verilmiş ise de kesinleşen tarafların boşanma davaları ve fer’ileri yönünden de karar verilmiştir. Bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın tarafların boşanma davaları ve fer’ileri yönlerinden yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (TCA m. 141/3). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararlarını somut ve açık olarak gerekçelendirmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) bir gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirilip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar.

Somut olaya gelince; mahkemenin gerekçeli kararında, bozma ilamına uyularak mahkemenin 2013/456 esas, 2015/347 kararında hüküm altına alınan ziynet eşyalarının değerlerini, 11/02/2015 havale tarihli kuyumcu bilirkişinin raporunda belirttiği şekilde tek tek belirtilerek hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de, davalı-davacı kadının ziynet alacağı talebinin neden kabul edildiğine yönelik hiçbir gerekçe belirtilmemiş, bu husus gerekçede tartışılmamıştır.

Bu haliyle karar, ziynet alacağı talebi yönünden yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan, ziynet alacağına ilişkin istek yönünden gerekçesiz karar oluşturulması usul ve kanuna aykırı bulunmuş ve bozmayı gerektirmiştir.