Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7382 K.2019/11523

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından lehine hükmolunan tazminat ve yoksulluk nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davacı kadın yararına 9.000 TL maddi tazminat ve 7.500 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18.09.2018 tarihli ilamı ile maddi ve manevi tazminat az bulunarak, hüküm bu yönlerden davacı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı kadın lehine 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu’nun 50. 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemece ilk kararda davacı kadın yararına hükmedilen aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının az olduğundan bahisle de hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuştur. Bozma sonrası kararda ise davacı kadın lehine aylık 400,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Bozma sonrası hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına uygun düşmediği gibi bozmanın amacına uygun olmayacak şekilde az bulunmuştur. Davacı kadın lehine daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.