Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7558 K.2020/718

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkeğin kendi davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin kadının davasının kabulüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflarca karşılıklı açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasının (TMK m. 166/1) yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddine, davacı-karşı davalı kadının davasında ise; eşinin ailesi ile görüşmesine izin vermeyen, eşine hakaret eden ve annesinin eşine hakaret etmesine müdahale etmeyen erkeğin tam kusurlu olduğu belirtilerek kabulü ile tarafların boşanmasına ve fer’ileri yönünden hüküm kurulmuştur.

Verilen bu karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, davalı-karşı davacı erkeğin, kendisine yüklenen kusurlu davaranışlar yönünden istinaf talebinin kısmen kabulü ile "Davacı-karşı davalı kadının üzerine yürüyerek,

senin beynine tüküreyim, senin ağzına s..." diye hakaret ettiği ve davalı erkeğin annesi ile birlikte görüşmeye gittiklerinde davalı erkeğin annesinin davacı kadına sen oğluma saygısızlık yapıyorsun diye hakaret etmesi üzerine davalı erkeğin buna müdahale etmemesi" kusurunun kusur olmaktan çıkartılmasına ve davacı-karşı davalı kadının ise maddi tazminat ile tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarlarına yönelik istinaf taleplerini kabul ederek nafaka ve maddi tazminat miktarını artırmış, tarafların sair istinaf kanun yolu inceleme talepleri ise esastan reddedilmiştir.

Söz konusu karar davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin kalan kusuru olarak, kadının kendi ailesini ziyaretine izin vermediği vakıasını erkeğin cevap dilekçesinin 7. sayfasında tevil yollu ikrar ettiği belirtilmek sureti ile Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesinin koşullarının oluştuğu gerekçesiyle kadının boşanma davasının kabulü yönündeki karara yönelik istinaf kanu yolu inceleme talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden davalı-karşı davacı erkeğin eşinin ailesi ile görüşmesine izin vermediği vakıasının ispatlanamadığı, hatta dinlenen ve kadının kardeşi olduğu anlaşılan tanık Deniz’in davalı-karşı davacı erkeğin kardeşi ile görüştürdüğünü beyan ettiği ve boşanma davalarında ikrarın hakimi bağlamayacağı (TMK m. 184/3) düzenlemesi de dikkate alındığında davalı-karşı davacı erkeğin kusurlu bir davranışının varlığı ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda açıklanan nedenle davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.