Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/8075 K.2019/12900

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasında, yerel mahkemece 28.06.2016 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 11.09.2018 tarih 2016/22071 Esas-2018/8973 Karar sayılı ilamıyla “Davacı-karşı davalı erkek evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı (TMK m. 166/1) boşanma davası açmış, davalı-karşı davacı kadın ise aynı hukuki sebebe dayalı (TMK m. 166/1) olarak karşı dava açmıştır. Bu halde, her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekir.

Mahkemece kurulan hükümde davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, ancak bu kararın hangi davaya yönelik olduğu anlaşılamamıştır. Hüküm bu haliyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesine uygun olmamıştır.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Dairemiz bozma kararı ile ilk hüküm tamamen ortadan kalkmış olup, kesinleşen bir yön bulunmamaktadır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, her iki dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, boşanmaya ilişkin hükmün kesinleştiğinden boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.