Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/1006 K.2020/2138

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ve kadın yararına tazminatlar ile nafakalara hükmedilmiştir. Hükme karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince erkeğin kusur belirlemesi ile aleyhine hükmedilen manevi tazminata yönelik istinaf başvurusu kabul edilerek davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi, erkeğin eşini aşağıladığı, ailesinin müdahalesine sessiz kaldığı, birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine ekonomik şiddet uyguladığından bahisle tam kusurlu olduğuna hükmetmiştir. Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararında, davacı kadının erkeğin ekonomik şiddet uyguladığı ve birlik görevlerini ihmal ettiği vakıalarına dayanmadığı belirtilerek, bu vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğine, aile müdahalesine sessiz kalan erkeğin bu kusurunun kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğine ve kadın yararına manevi tazminatın koşullarının oluşmadığına hükmedilmiştir.

Dosyanın tetkikinden davalı erkeğin bölge adliye mahkemesince kabul edilen ve kesinleşen "Aile müdahalesine sessiz kalma" kusuru yanında, eşini aşağıladığı ve tam kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesinde boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat isteyebileceği düzenlemesi yer almaktadır. Davalı erkeğin eşini aşağılaması kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder. Toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda manevi tazminat talep eden kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. O halde, bölge adliye mahkemesince tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.