Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/2646 K.2020/3813

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, nafaka davası yönünden; davacı-davalı erkek tarafından ise katılma yoluyla boşanma talebinin reddi ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Tiirk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanıın'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1. uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m.341,362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında arttırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "72.070 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda mahkemece karar verilen tedbir nafakasının yıllık miktarı 14.400 TL olup, bölge adliye mahkemesince tedbir nafakası davası ve ferilerine yönelik verilen karar kesindir. Bu nedenle, davalı-davacı kadının tedbir nafakası davasına ve ferilerine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-davalı erkeğin boşanma davası yönünden temyiz dilekçesinin incelemesine gelince;

İlk derece mahkemesince verilen kararlar, istinaf edilmeyen yönlerden kesinleşmiş olup, istinaf edilmeyen konular temyize getirilemez. Bu itibarla boşanma davasının reddi hususunda istinaf başvurusunda bulunmayan erkeğin buna yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün olmadığından temyiz dilekçesinin bu yönden reddine karar vermek gerekmiştir.