Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/3453 K.2020/4302

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, tedbir nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde; a) Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında mahkemece kadının ağır kusurlu olduğundan bahisle her iki dava da kabul edilerek kadın lehine aylık 400 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, verilen karar taraflarca temyiz edilmiş, temyiz incelemesi neticesinde Dairemizce kusur düzeltmesi yapılmakla verilen karar düzeltilerek onanmıştır.

Düzelterek onama kararına karşı taraflarca karar düzeltme isteminde bulunulmuş, Dairemizce yeniden yapılan inceleme ile kadının tam kusurlu olduğundan bahisle kadının açtığı davanın reddi gerekirken kabulünün doğru olmadığı belirlenmiştir. Karar düzeltme isteminin kabulü sonrasında mahkemece yeniden her iki davanın kabulü ve kadın lehine aylık 400 TL tedbir nafakası ödenmesi yönünden hüküm kurulmuş olup, karar taraflarca gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir.

02.10.2019 tarihli düzelterek onama kararı verilmesi ile erkek tarafından açılan boşanma davası kesinleşmiş olduğundan, mahkemece erkeğin asıl davası yönünden "karar verilmesine yer olmadığı" yönünde karar verilmesi gerekirken, boşanmanın kabulü yönünde karar verilmesi hatalı olmuş, ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

2-Davacı-karşı davalı erkeğin tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dairemizin 02.10.2019 tarihli kararı ile kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası kesinleşmiş olduğundan, mahkemece, "karar verilmesine yer olmadığı" yönünde karar verilmesi gerekirken, yeniden tedbir nafakasına hükmedilmesi hatalı olmuş, ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).