Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/4295 K.2020/5834

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kendi tazminat ve nafaka taleplerinin reddi ile kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden; davalı erkek kadın tarafından ise tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında, ilk derece mahkemesince tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 200 TL tedbir nafakası, 10.000 TL. maddi ve 10.000 TL. manevi tazminata hükmedilmiş, davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin ise reddine karar verilmiştir. Karar, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar, davalı ... tarafından tüm yönlerden istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacı erkeğin, kusur tespiti, ve maddi tazminata yönelik istinaf talebi ile davalı kadının kusur tespiti, boşanma davasının kabulü, manevi tazminatın miktarı ve yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine, davacı erkeğin; kadın lehine hükmedilen manevi tazminat, davalı kadının ise; maddi tazminatın miktarı yönünden istinaf taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Ancak ilk derece mahkemesince davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verildiği halde. Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde "Kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceği sabit olduğundan, yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru olduğu gibi hüküm altına alınan iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları hakkaniyete uygundur." demek suretiyle davalı kadının yoksulluk nafakasına yönelik istinaf talebinin reddine karar verilmesi çelişki oluşturmuştur.

Hal böyle olunca, hükmün gerekçesi usul ve yasaya uygun olacak şekilde düzenlenmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.