Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/5159 K.2020/6109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ile ziynet alacağı davası hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığı kararı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen maddî tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının "Ziynet alacağı talebine" yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Davacı kadının 20.382,76 TL tutarındaki ziynet alacağı talebi, karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL'yi aşmadığından, bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.