Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10379 K.2022/574

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, anne tarafından açılan babalığın tespiti istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen DNA raporu ile davalı ...’ın küçük ...’nın babası olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesinde davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından bahisle davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 337 nci maddesinde, ana baba arasında evlilik birliğinin bulunmaması halinde velayetin anaya ait olacağı; 426/2 nci maddesinde ise yasal temsilci ile küçüğün menfaati çatıştığında küçüğe kayyım atanacağı; 301 inci maddesinde de, babalık davasının, Cumhuriyet Savcısı ile Hazineye, dava ana tarafından açıldığında kayyıma, kayyım tarafından açılmış ise anaya ihbar edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, soybağı düzenlenecek çocuk 2013 doğumlu olup, dava 2017 yılında anne tarafından açılmıştır. Ancak, küçüğe kayyım atanmadan karar verilmiştir. Mahkemece, küçüğe kayyım atandıktan ve dava kayyıma ihbar edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.