Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1251 K.2021/3012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak kadın tarafından açılan boşanma davasının, ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın ve çocuklar yararına yoksulluk ve iştirak nafakasına karar verilmiştir.

Hüküm davalı erkek tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi tarafından erkeğe yüklenen bir kısım kusurlara davacı kadın tarafından dayanılmadığı, bir kısmına yönelik tanık beyanlarının duyum olduğu, kadının, gözaltına alındığı dönemde davalının kendisiyle ilgilenmediği sabit ise de, dava tarihinin 20/11/2018 tarihi olup, gözaltına alınma tarihinin 2016 yılı olduğu, davacı kadının bu tarihten sonra da evine gelip kocasıyla bir arada yaşamaya devam ettiği, kadının bu ilgisizliğe rağmen eşini affettiği ve evliliğini devam ettirdiği, buna artık vakıa olarak dayanamayacağı, dolayısıyla kocaya kusur olarak yüklenen hususların hiçbirinin tanık anlatımı ya da başkaca delille desteklenmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin kadının temel ihtiyaçlarını gidermediği, ev giderlerini karşılamayarak kadına ekonomik şiddet uyguladığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilecek yerde, davanın reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.