Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1439 K.2021/2565

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından 07.01.2021 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın yapılan incelemesinde; davacı kadın tarafından erkek eş aleyhine evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davası açılmış, ilk derece mahkemesince "Davalı erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve kadını tehdit ettiği" gerekçesiyle tam kusurlu kabul edilerek kadının davası kabul edilmiş, ilk derece mahkemesinin bu kararına karşı davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesi 25.09.2019 tarihli ek kararı ile davalının verilen kesin sürede istinaf harç ve giderlerini yatırmadığı gerekçesiyle davalının istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, verilen bu ek karara karşı davalı tarafından adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince davalının adli yardım talebi reddedilmiş ve 20.03.2020 tarihli kararı ile davalının verilen kesin sürede istinaf harç ve giderlerini yatırmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu karar davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davalının adli yardım talebi reddedilmiş ve dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince temyiz harcı ve posta giderlerini yatırması için davalı erkek vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek bir haftalık kesin süre verilmiş; muhtırada belirtilen süre içinde harç ve gider avansının yatırılmaması halinde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına karar verileceği ihtar edilmiş, davalı taraf verilen kesin sürede temyiz harç ve giderlerini yatırmamış ve bölge adliye mahkemesince 07.01.2020 tarihli ek karar ile davalının istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bu kararın da davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Ortada usulüne uygun yapılmış bir temyiz başvurusu bulunmadığından davalının 20.01.2021 tarihli dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.