Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/2431 K.2021/4301

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dilekçesi, mahkeme tarafından davalıya tebliğ edilir (HMK m. 122). Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ya da davalının cevap vermemesi halinde beklenmeksizin mahkemece ön inceleme duruşma günü belirlenir ve taraflar ön inceleme duruşmasına davet edilir (HMK m. 139).

Türk Medeni Kanunu'nun 166/4. maddesi hukuki sebebine dayalı olarak görülen boşanma davasında ilk derece mahkemesince boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Bu karara karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, davalı kadının süresi içerisinde cevap dilekçesi vermediğinden ayrılık süresi içinde davacı erkeğe kusur yüklenemeyeceği, ayrılık süresi içerisinde davalı kadının da kusuru ispatlanamadığından önceki reddedilen boşanma davasında davacı erkeğe yüklenen ve kesinleşen, davacının bağımsız konut temin etmeme, eşinin evden ayrılmasına sebebiyet verme kusurları nedeniyle davacı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu, bu bakımdan davacı erkeğin kusur tespitine yönelik istinaf talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı kadının süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesinde talep ettiği yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talepleri iddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağı kapsamında olduğundan mahkemece karar verilmesine yer olmadığına yönünde hüküm kurulması gerekirken taleplerin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunarak davacı erkeğin bu yöndeki istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkeme kararının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata ilişkin kısmının kaldırılması ile bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dava dilekçesinin , davalı kadına 19.04.2020 tarihinde tebliğ edildiği, davalı kadın vekili tarafından 30.04.2020 tarihinde ek cevap süresi talep edildiği, mahkemece kadının talebi kabul edilerek, cevap süresi sonundan itibaren iki hafta ek süre verilmesinin uygun bulunduğu, davalı kadın tarafından süresi içinde 10.05.2020 tarihinde cevap dilekçesi sunulduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre; davalı kadının süresinde sunulan cevap dilekçesi gereğince kusurların ve kadın tarafından süresi içinde yapılan boşanmanın fer'ilerine yönelik taleplerinin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulmasına karar verilmiştir.