Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/280 K.2021/1563

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının açıklama kısmında ''İlk derece mahkemesince kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının az olduğu'' belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında yoksulluk nafakası hakkında hüküm kurulmaması çelişkiye sebebiyet vermiştir. Hüküm ile gerekçe arasında yaratılan çelişki bozma sebebi oluşturduğundan hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.