Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3624 K.2021/4748

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davsında mahkemece yapılan yargılama sonrasında, davalı kadının tam kusurlu olduğundan bahisle, TMK 166/1 maddesi gereğince davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, bölge adliye mahkemesince; erkeğin kadına yüklenen kusuru affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı bu nedenle kadının kusursuz olarak kabulü ile hükmü kaldırmış ve davanın reddine karar vermiştir. Karar davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, her ne kadar bölge adliye mahkemesince; tarafların ayrı yaşamaya başladıktan sonra davacı tarafın tarafları barıştırmak üzere araya giren aracıya "Sen nasıl istersen öyle olsun" dediği de değerlendirilerek davacı tarafın önceki olayları affetmiş en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerektiği, tarafların fiilen ayrı yaşadıkları, fiili ayrılık vakasının tek başına boşanma nedeni sayılamayacağı gerekçesiyle davalı kadına kusur yüklenemeyeceğine ve davanın reddine karar verilmişse de, erkeğin bu yöndeki beyanına dayalı olarak,

kadına dair kusurların affedildiği yahut en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü doğru olmamış, davalı kadının birlikte yaşamaktan kaçınmak amacıyla evi terketmek suretiyle tam kusurlu olduğunun kabulü gerekmiştir. Açıklanan sebeple davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.