Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/3742 K.2021/4707

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat ve nafakaların miktarı ile ziynet alacağının reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye mahkemesince reddedilen ziynet alacağının miktarı 12.000,00.-TL olup karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00.- TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında olduğundan, ziynet alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan sebeple, davacının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların boşanma davası ve fer’ilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.