Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/5155 K.2021/7945

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan dava, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Hükme karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurmuş ve bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararını her iki taraf temyiz etmiştir.

İlk derece mahkemesince davacı kadının ön inceleme duruşmasında usulüne uygun olarak verilen kesin sürede tanıklarını bildirmediği, davalı erkeğin ise süresinde cevap dilekçesi sunmadığı, bu nedenle dinlenilen tanıklara itibar edilemeyeceği, davalı tarafa yüklenebilecek kusurlu bir davranış ve davalının kusurlu hareketleri neticesinde evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve bu birlikteliği yürütmenin davacı açısından katlanılamayacak bir durum teşkil ettiği de başkaca somut delillerle ispatlanamadığından reddine karar verilmiş ise de;

davacı kadın tarafından dava dilekçesinde belirttiği ve delil olarak dayandığı ceza dosyaları ile erkeğin kadına uyguladığı fiziki şiddetin süreklilik arzettiği anlaşılmaktadır. Buna göre, tarafların bir arada yaşadığı son döneme ilişkin olarak erkeğin bu kusurlu davranışlarının affedildiği yahut en azından hoş görü ile karşılandığı kabul edilemez.

Yine davacı kadının dava dilekçesi ekinde mahkemeye ibraz ettiği mesaj kayıtlarından da erkeğin ortak çocuğun hastalığına dahi kayıtsız kaldığı, ilgisizliğinin ortak çocuğun hayatını tehlikeye düşürecek derecede ağır ihmal derecesinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle davalı erkeğe sürekli fiziksel şiddet uygulamak ve ortak çocuğun hastalığına dahi kayıtsız kaldığı, ilgisizliğinin ortak çocuğun hayatını tehlikeye düşürecek derecede ağır ihmal derecesinde olduğu kusurunun yüklenmesi ve kadının açmış olduğu boşanma davasının kabulü gerekirken, hatalı değerlendirme ile erkeğin kusursuz olduğu belirlemesi ve kadının davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.