Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/5390 K.2022/2459

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02/03/2022 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1. Davalının mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacağa yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Somut olayda, ilk derece mahkemesince, tasfiyeye konu taşınmaz yönünden davacının yurtdışından yapılan ve genel hükümlere tabi olan protokole dayanmadığı, TMK düzenlenen mal rejimine ilişkin talebi olduğu gerekçesiyle 69.406,94TL değer artış payı alacağı, 34.689,05 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de karar hatalı olmuştur.

Şöyle ki, tarafların boşanma kararından sonra yurtdışında noterde 30.11.2017 tarihinde ‘Boşanma Sonrası Mutabakatı/ Mal Ayrımı- Mal Paylaşımı- Uzlaşma’ başlıklı sözleşme yaptıkları, sözleşmenin varlığı ve içeriği yönünden ihtilaf olmadığı, sözleşmede tasfiyeye konu taşınmaza ilişkin düzenleme bulunduğu ve tasfiyeye konu taşınmaz yönünden mal rejiminin tasfiye edildiği, davacının işbu sözleşmenin ifasından kaynaklı değil mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklı alacak talebinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, yurtdışında yapılan anlaşma ile tasfiyeye konusu taşınmaz yönünden mal rejimi tasfiye edildiğine göre, tasfiyeye konu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

2. Davalı erkeğin çeyiz senedinden kaynaklı kişisel eşyanın iadesine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Somut olayda, ilk derece mahkemesince, çeyiz senedinde yazılı eşyaların kadına iade edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince de yurtdışında yapılan sözleşmede ziynet ve diğer kişisel eşyalar yönünden hüküm bulunmadığı belirtilerek davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmamıştır. Şöyle ki, yurtdışında yapılan sözleşmenin ‘10.

Genel madde’ başlıklı kısmında yer alan düzenlemenin çeyiz senedinden kaynaklı talepler yönünden bir düzenleme ve/veya feragat olup olmadığı hususunda mahkemece bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.. O halde, mahkemece, yurtdışında yapılan sözleşmenin ‘10.

Genel madde’ başlıklı kısmının çeyiz senedinden kaynaklı talepler yönünden bir düzenleme ve/veya feragat olup olmadığı hususunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.