Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/5462 K.2021/7471

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından TMK 166/1 inci maddesine dayalı boşanma davası açılmış, yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davacının iddialarının soyut olduğu ve davalı kadının kusurlarının ispatlanmadığı gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiş, verilen bu karara karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince davalı kadının tanık beyanlarına göre davacı eşine "... soyundan geliyorsun, şerefsiz, gavur" gibi hakaret içeren sözler söylediği, evden gitmesini istediği,

birden fazla tanımadığı kişi ile evlilik yapan kızı ...'ı uyaran davacının yanında yer almadığı, kızıyla birlikte hareket ettiği, davacı erkeğin ise eşine hakaret, tehdit ve şiddet uygulaması nedeniyle Adana 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/421 Esas 2018/127 Karar sayılı ilamıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu vakaların davacı eşe kusur olarak yüklenmesi gerektiği ancak davalı tarafın bu konuda istinafının bulunmaması ve davacının aleyhine kusur yüklenememesi nedeniyle bu hataya değinilmekle yetinilmesi gerektiği” gerekçesi ile ilk derece mahkemesinin ret hükmünün kaldırılarak erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen bu karar, davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2 nci maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa Bölge adliye mahkemesince kadına yüklenen kusurlara ilişkin erkek tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 inci maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, zamanı belli olmayan, soyut ve genel nitelikte olup, bir kısım tanıkların anlatımları ise sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak ve davacıdan duyuma dayalı izahlardan ibarettir.

Yine bir kısım tanık anlatımlarından sonra evliliğin devam ettiği, bu vakaların erkek tarafından affedildiği veya en azından hoşgörü ile karşılandığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla kadına atfı kabil herhangi bir kusur ispatlanamamış olup erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.