Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/6993 K.2021/9030

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talebi yönünden; davacı-karşı davalı erkek tarafından ise katılma yolu ile kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.06.2021 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldiler.

Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İlk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadının, davacı-karşı davalı erkeğe hakaret ettiği, tehdit içeren sözler söylediği, bu eylemleri nedeni ile ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1561 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılamada tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, bu kapsamda davalı-karşı davacı kadının tam kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı kadının gerçekleşen eylemlerine karşın, davacı-karşı davalı erkeğin de başka bir kadınla makul sayılmayacak sayıda uzun süreli telefon görüşmesi yaptığı, bu hususun da güven sarsıcı davranış niteliğinde olduğu, böylelikle tarafların evlilik birliğini temelinden sarsan olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kusur nispeti yönünden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davalı-karşı davacı kadının, eşine karşı gerçekleştirdiği, tehdit ve hakaret eylemlerinin birden fazla olduğu da nazara alındığında, bölge adliye mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşı davacı kadının, davacı-karşı davalı erkeğe göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun tespiti doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-karşı davalı erkeğin ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların, erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmıştır. O halde mahkemece, tarafların, sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m. 50. 51) dikkate alınarak davacı-karşı davalı erkek yararına uygun miktarda manevî (TMK 174/2) tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.