KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2021/7457 E., 2022/1010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2022
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.02.2022 günü temyiz eden davacı-davalı ... Av. ... ve karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince velâyet hakkı anneye verilen tarafların ortak çocuğu 16.07.2002 doğumlu ... için takdir olunan aylık 800 TL tedbir nafakasının boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak üzere davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine karar verilmiş ise de, tarafların ortak çocuğu ... boşanma hükmünün kesinleştiği 24/02/2021 tarihinden önce, 16/07/2020 tarihinde ergin olmuştur.
Ortak çocuk yararına hükmedilmiş olan tedbir nafakası çocuğun ergin olduğu tarih itibariyle son bulacağı gözetilmeden, ortak çocuk yararına boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar tedbir nafakası hükmedilmesi doğru değildir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HMK m. 370/2).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2021/7457, K. 2022/1010, 8 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama