Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/7970 K.2021/7994

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin açtığı karşı davanın ve birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi, vekâlet ücreti ile yargılama gideri yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilir. Mahkemece bozma sonrası verilen kararda asıl dava, karşı dava ve birleşen davalarda yapılan yargılama giderlerinin ayrıntılı dökümünün yapılmaması ve bozma öncesi yapılan yargılama giderlerinin temyizin kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiği nazara alınmaksızın yeniden kadına yükletilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı erkeğin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının, yapılan yargılaması sonucunda, mahkemece bozma öncesi verilen ilk kararda, tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek, her iki davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı-davacı erkek tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 17.04.2018 Tarihli ilamıyla, davalı-davacı erkek tarafından kadın aleyhine açılan TMK m. 161 hukuki sebebine dayalı boşanma davasının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166. maddesinin 1. fıkrasında yer alan düzenlemede gözetilerek davaların birleştirilerek görülmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek taraflarca açılan boşanma davalarının kabulüyle, tarafların boşanmalarına karar verilmiş,

karar yukarıda belirtildiği şekilde taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma öncesi verilen ilk karar, davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmemiş ve mahalli mahkemece kadına yüklenen kusurlu davranışlar kadın aleyhine kesinleşmiş olup yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde; davacı-davalı kadına bozma öncesi ilk kararla yüklenen kusurlu davranışların yanında eşinin babasının rahatsızlığı sebebiyle eşine destek olmadığı, sürekli telefon numarası değiştirmek suretiyle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve iş arkadaşı olduğunu söylediği yabancı kişileri eve getirdiğinin sabit olduğu,

davacı-davalı kadına kusur olarak yüklenmesi gerektiği, mahkemece davalı-davacı erkeğe yüklenen fiizksel şiddet ve hakaret vakıalarından sonra tarafların evlilik birliğini devam ettirdikleri, davacı-davalı kadın tarafından affedilen en azından hoşgörü ile karşılanan bu eylemlerin af kapsamında kaldığı, bu itibarla da erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı kadın, davalı-davacı erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olup mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.