Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8098 K.2021/9160

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından tazminatların ve nafakaların miktarı, kişisel ilişki ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kadının ziynet alacağı davasının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin incelemesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi ile 6100 sayılı Kanun’a eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının(HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298 inci maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “78.630,00TL” olarak belirlenmiştir.

Kadının ziynet alacağı davasındaki talebi toplam 45.000TL’dir ve talebin 8000TL’si kabul edilmiştir. Bu durumda, davacı-davalı kadının 37.000TL tutarındaki talebinin reddine karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağı talepleri yönünden verilen karar kesindir. Bu nedenle, kadının ziynet alacağı davasının reddedilen kısmına dair temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı kadının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, temyiz itirazları yersizdir.