Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8109 K.2021/7234

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, 28.06.2021 tarihli ek karar ve direnme kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı tarafından davalı ile ortak çocukları Tuba için daha önce hükmedilen aylık 500TL iştirak nafakasının aylık 10.000TL ye çıkarılması talebiyle dava açılmış, ilk derece mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulü ile aylık 5.700TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, taraflarca istinaf talebinde bulunulması üzerine incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak aylık 4.000TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, davacı tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine Dairemizin 24.09.2020 tarihli,

2020/3117 Esas ve 2020/4132 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen iştirak nafakasının az olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bölge adliye mahkemesi tarafından bozma ilamına direnilmesine karar verilmiş, bu karara karşı davacı tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesinin 28.6.2021 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olduğu görülmüştür.

Davacı tarafından ek karara ve direnme kararına karşı temyiz talebinde bulunulmuştur. Her ne kadar bölge adliye mahkemesi tarafından reddedilen nafaka miktarının yıllık toplamının temyiz kesinlik sınırını aşmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; direnilen kararın karar tarihi itibariyle miktar yönünden temyizi incelenebilir niteliktedir.

Bu nedenle davacının temyiz kanun yoluna miktar itibariyle başvurabileceğinin kabul edilmesi gerektiği anlaşılmış olup bölge adliye mahkemesinin 28.6.2021 tarihli davacının temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.