Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8188 K.2021/9940

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılamasında ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadının davasının reddi, davacı-karşı davalı erkeğin davasının kabulü ile erkek lehine maddî ve manevî tazminat hükmedilmiştir. Karar davalı-karşı davacı kadın tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davalı-karşı davacı kadın ağır kusurlu, davacı-karşı davalı erkek az kusurlu kabul edilerek kadının davasının kabulü ile erkek lehine hükmedilen tazminatların miktarının azaltılmasına karar verilmiş sair istinaf taleplerinin reddine kararı verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; bölge adliye mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez (TMK. m. 174/1-2). Bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gerçekleşmediğine ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği de sabit olduğuna göre, davalı-karşı davacı kadın yararına evlilik süresi de gözetilerek TMK’nın 176/1 inci maddesinde belirtilen toptan ödeme koşulları da değerlendirilmek suretiyle uygun miktarda yoksulluk nafakasına (TMK.m.175) hükmedilmesi gerekirken, bu isteğinin reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.