Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8571 K.2022/266

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki boşanma davası, ortak çocukların velâyeti ve davacı-karşı davalı kadının maddî tazminat talebi hakkında verilen tefrik kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı-karşı davacının tefrik kararına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Davacı-karşı davalı kadının maddi tazminat olarak istediği ziynet alacağının miktarı 8.000,00.- TL olup istinaf üzerine bölge adliye mahkemesi karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00.- TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında olup, bölge adliye mahkemesince verilen karar kesindir. Açıklanan sebeple, davalı-karşı davacının tefrik kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.