Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8924 K.2021/10079

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından tazminatların ve nafakaların miktarı, kişisel ilişki ve doğum masrafları talebi hakkında verilen hüküm yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre; davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde boşanma talebi yanında, gebelik ve ileride gerçekleşecek doğum masrafları karşılığı tazminat isteminde de bulunmuştur. İlk derece mahkemesince, davacı-davalı kadının işbu talebi hakkında “usulünce açılmış bir dava bulunmadığı” gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş ve bölge adliye mahkemesince kadının istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Davacı-davalı kadının talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tâbidir. Davanın açılması sırasında yatırılan başvurma harcı bu istekleri de kapsar. O halde, davacı-davalı kadının gebelik ve doğum masrafları talebi hakkında açılmış bir dava bulunmakla birlikte, dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden nispi harç tamamlanmamıştır.

Mahkemece, davacı kadına dava dilekçesinde yer alan bu istekleri ile ilgili olarak nispi harcın tamamlanması için süre verilmesi(Harçlar Kanunu m. 30-32) ve harç eksikliği tamamlandığı takdirde işin esasının incelenmesi; tamamlanmadığı takdirde Harçlar Kanunu m.30 uyarınca işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.