Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10222 K.2024/1866

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.03.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ve Av. ... ile karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının, erkeğe sürekli maddî ve manevî eksiklik duygusu yaşattığını, kıskanç tavırlarının olduğunu, psikolojik şiddet uyguladığını, ilişkisi olduğunu belirterek huzursuzluk çıkardığını, evi terk ettiğini, kazancın yetmiyor dediğini, emir kipi kullandığını, erkeğin ailesine oğlunuza ben bakıyorum diyerek aşağıladığını, kooperatifteki taşınmaz bitince seninle yaşamak istemiyorum dediğini, erkeğin de evden ayrıldığını, kadının hakaret içerikli mesajlar attığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine yasal faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin aylık 50.000,00 TL'den fazla gelirinin olduğunu, eve katkıda bulunmadığını, sürekli hakaret ve şiddet uyguladığını, çocuğa da kötü davranıp şiddet uyguladığını, kadının ünvanını hazmedemediğini, evi terk etmeden önce aile ziyaretinde cinsel içerikli konuşmalar yaptığını, kadın uyarınca ruh hastası deyip sandalyeden iteklediğini, bir çok kere aldattığını, sekreterinin başkasıyla ilişki esnasındaki seslerini kaydettiğini, kadını tehdit ettiğini, yakınlarının davacının muayenehanesinde karyola üzerinde bayan eşyası ve çamaşırlar gördüklerini,

kadına ters ilişki yaşamak istediğini söylediğini, porno sitelerine girdiğini, cinsel gücü artırıcı ilaçlar kullandığını, facebookta kadınları takip ettiğini, ayrıca hesabına da ilişkisi yok yazdığını, kadının sorunlar ve sıkıntılar nedeniyle kronik hastalıklara yakalandığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine yasal faiziyle birlikte 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, sosyal medya sayfasında çıplak kadın profillerini beğendiği, başka bayanlara ilgi duyduğunu kadınlara ilettiği, ofisini ev gibi dizayn edip koltuk koyduğu, eşine ve ortak çocuğa karşı kaba davranışlarda bulunduğu, evin geçimine katkı sağlamadığı, gelirini sadece kendi ihtiyaçları için harcadığı, kadına hastalığında veya evin taşınması ile ilgili diğer sorunlarında yardım etmediği, muayenehanesine açık giyimli genç bir sekreter aldığı, evde sinirlendiğinde eşyaları kırıp döktüğü, huzursuz ve agresif yapıda olduğu, gelir giderleriyle ilgili eşine bilgi vermediği,

üçüncü kişilere evliliği ile ilgili boşandığını söylediği, kadına hakaret ettiği, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, kadının ise aşırı kıskanç olduğu, erkeğin anne ve babasına saygı göstermediği, sürekli erkeğin ceplerini kurcalayıp eşine güvensizlik duyduğunu belli ettiği, aşırı baskıcı, otoriter, çatışmacı bir kişiliğe sahip olduğu,

evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının az, erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 75.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafların ikibuçuk yıldır ayrı yaşadıklarını, on yıl önceki olaylar dikkate alınarak hüküm kurulduğunu, tanıkların çelişkili ve taraflı beyanlarının olduğunu, kadının da muayenehaneye gelerek ameliyat yaptığını, çocuğa da baskı uyguladığını ileri sürerek; karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin tam kusurlu olduğunu, maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğunu ileri sürerek; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin internet ve sosyal medyada başka kadınları takip ettiği, ilgi duyduğunu ilettiği, kendi hesabına ilişkisi yok şeklinde yazdığı, güven sarsıcı davranışlarının olduğu, kadın hastalandığında ilgilenmediği, hakaret ettiği, kadın tanıkları kadının vücudunda kolunda morluklar gördüklerini beyan ettiklerinden şiddet uyguladığı kusurlarının bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından ofisine koltuk koyması, ev gibi dizayn etmesi,

muayenehanesine açık giyimli genç sekreter almasının kusur olarak değerlendirilemeyeceği, eşyalara zarar vermesinin vakıa olarak ileri sürülmediği, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen diğer kusurların ise beyan ve dosya kapsamına göre ispatlanamadığı, kadının da; kıskanç, baskıcı, otoriter davranışlarının olduğu şeklinde kusurunun bulunduğu,

İlk Derece Mahkemesinin kabul ettiği erkeğin anne ve babasına saygı göstermediği kusurunun erkek tarafından vakıa olarak ileri sürülmediğinden kusur olarak yüklenemeyeceği, meydana gelen olaylarda ve ayrılmalarında erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların bu yöne ilişkin istinaf taleplerinin kabulüne, kararın kusura ilişkin gerekçesinin yukarıda açıklandığı gibi düzeltilmesine,

tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yöne ilişkin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, kadın lehine yasal faiziyle birlikte 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve miktarları, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadının davasının kabulü ile kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, erkeğin tazminat taleplerinin reddinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin ....'den alınarak ....'a verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,