Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/10239 K.2024/3482

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulması üzerine Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/521 Esas, 2020/220 sayılı Kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulması sonrası verilen hüküm ile ilgili olarak Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2020/1010 Esas, 2020/818 sayılı Kararıyla duruşma açılmaksızın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Paylaşımların tamamının sanığa ait olduğu belirtilerek karar verilmesinin hatalı olduğuna,

2. Herhangi bir Hakim kararı olmadan sanığın sosyal medya hesabının incelenmesinin hukuka aykırı olduğuna,

3. Sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

4. Sanığın üzerine atılı eylemlerin suçu ve suçluyu övme kapsamında olup olmadığı tartışılmadan ve bu kapsamda ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurulduğuna,

5. Suçun basın yayın yoluyla işlendiğinden bahisle cezada arttırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna,

6. Müsnet suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,

7. Sanık hakkında terör örgüt üyeliğinden daha önce işlem yapıldığı, ancak mükerrerlik yönünden bu hususun kararda değerlendirilmediğine,

8. Sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

9. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerekçeli karar başlığında suç tarihinin en son paylaşım tarihi olan "13.10.2014" yerine "2012-2013-2014-2015-2016" olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiği, sanığın Facebook hesabında yaptığı paylaşımlardan hükme esas alınan bir kısım paylaşımların müsnet suçu oluşturmadığı, ancak hükme esas alınmayan bir kısım paylaşımların müsnet suç kapsamında olduğundan bu hususun sonuca etkili görülmediği, yine bozma öncesi hükmün sadece sanık lehine istinaf edildiği gözetilmeden bozma sonrası yapılan yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verildiği,

bu nedenle hükmün yargılama gideri ile ilgili kısmın tamamının hükümden çıkarılarak yerine "Bozma öncesi dava nedeniyle yapılan yargılama gideri bulunmadığı, bozmanın da sanık lehine olup bozma sonrası yapılan yargılama giderinden sanığın sorumlu tutulamayacağı anlaşıldığından, yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında sanığa ait olduğu tespit edilen paylaşımların herkese açık olup olmadığı ile herhangi bir tespit bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu paylaşımların herkese açık olup olmadığı hususunun araştırılarak sonucuna göre 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca arttırım yapılıp yapılamayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

İddianamede talep edilmediği ve esas hakkında mütalaada da belirtilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanması suretiyle, CMK’nın 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2020/1010 Esas, 2020/818 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,