Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10248 K.2023/972

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne,karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı - davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin yasaklı madde kullandığını, müvekkilini birçok defa evden kovduğunu, müvekkilinin davalı tarafından hakaret ve şiddete uğradığını beyanla tarafların 4721 sayılı Kanun’un (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davacı yararına 800.00 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı-davacıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, bu talebin boşanmayla birlikte yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini 25.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı-davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı - davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını bildirerek, asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 75.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminatın kadından tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla kocanın karısına bir çok defa hakaret ve küfür ettiği, bir çok defa fiziksel şiddet uyguladığı, kocanın uyuşturucu madde kullandığı, karısını bir çok defa evden kovduğunun anlaşıldığı,

birliğin sarsılmasında davalı-davacı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, karşı davanın reddine, kusuru bulunmayan ve boşanmakla yoksulluğa düşecek olan kadın lehine ıslah tarihinden başlamak üzere, 200 tedbir-350,00 TL yoksulluk nafakasına, yine kusuru bulunmayan, boşanmakla mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve bu olaylar nedeni ile kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın yararına 8.000,00 TL maddî, 7.000,00 TL manevî tazminata, tam kusurlu erkeğin tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde, müvekkilinin tam kusurlu olmadığını, bu nedenle asıl davanın kabulüne, kendi davalarının reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, karşı taraf lehine nafaka ve tazminata hükmedilmesinin ve hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının ve kendi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin de usul ve kanuna aykırı olduğunu bildirerek, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde, müvekkilinin tam kusurlu olmadığını, bu nedenle asıl davanın kabulüne, kendi davalarının reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, karşı taraf lehine nafaka ve tazminata hükmedilmesinin ve hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının ve kendi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin de usul ve kanuna aykırı olduğunu bildirerek, temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, erkeğin boşanma davasının reddi kararının doğru olup olmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, kadın yararına nafaka ve tazminata hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı, tazminatların ve nafakaların miktarları noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 176 ncı, 177 nci, 181 inci maddesi 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166 ıncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,