Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10264 K.2023/970

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek dava dilekçesinde özetle; 7 yıldır ayrı yaşadıklarını, müşterek evden kovulduğu için kendisinin ayrılmak zorunda kaldığını, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı-davalının uzun süredir davalı-davacıya psikolojik şiddet uyguladığını, aylarca konuşmadığını, müşterek çocukla bir başına yaşamak zorunda bıraktığını, sorumsuz hal ve tavırlar içinde olduğunu, ...'u semt semt gezerek katıldığı bilardo turnuvaları ve maçlar sebebiyle neredeyse evin yolunu unuttuğunu, evin temel ihtiyaçlarını karşılamadığını, bunun tamamen davacı-davalının kusurundan kaynaklandığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davada tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, davalı-davacı için aylık 3.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla taraflar arasında görülen ve retle sonuçlanarak kesinleşen mahkemelerinin 25.03.2014 tarih ve 2012/654 Esas 2014/233 Karar sayılı ilamı içeriğinden de anlaşılacağı üzere o davada boşanmayı gerektiren kusurun davacı ...'da olduğu, davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı tespit edilerek davanın reddedildiği, redde dair hükmün kesinleşmesinden sonra ise tarafların evlilik birliğini yeniden tesis etmek hususunda gereken özen ve çabayı göstermedikleri, davacı- davalının müşterek çocuğun evlilik aşamalarında davalı-karşı davacıya maddî-manevî destekte bulunmadığı,

yapılan törenlere katılmadığı, tarafların yaklaşık 7 yıldır fiilen ayrı yaşadıkları,her iki tarafın da eşit kusurlu kabul edilmesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle asıl dava ve karşı davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, aylık 500,00 TL olarak hükmolunan tedbir nafakasının hüküm kesinleşinceye kadar devamına, hükmün kesinleşme tarihinden itibaren davalı- karşı davacı için aylık 400,00 TL yoksulluk nafakasının davacı-davalıdan alınarak davalı-davacıya verilmesine,

şartlar oluşmadığından ve taraflar eşit kusurlu kabul edildiğinden davalı-karşı davacının maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili , davalının yıllarca aşağılanıp küçük düşürüldüğünü, davacının evliliğe maddî ve manevî katkı sağlamadığını, önceki boşanma davasında davacının kızının psikolojisini olumsuz yönde etkilemesinin önüne geçmek için boşanma sebeplerini açıklayamadığını, davacının evi terk ettiğini, kararı; kusur tespiti, yoksulluk nafakasının miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili , davalının yıllarca aşağılanıp küçük düşürüldüğünü, davacının evliliğe maddî ve manevî katkı sağlamadığını, önceki boşanma davasında davacının kızının psikolojisini olumsuz yönde etkilemesinin önüne geçmek için boşanma sebeplerini açıklayamadığını, davacının evi terk ettiğini, kararı; kusur tespiti, yoksulluk nafakasının miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kusur belirlenmesinin yerinde olup olmadığı delillerin takdirinde hata edilip edilmediği,tazminatların reddi ve yoksulluk nafakasının miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174üncü maddesi,175inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,