Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10572 K.2023/1609

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının gerek aile içerisinde gerekse komşu ve akrabaları ile de en olmayacak şeylerden tartışma ve küslük çıkarttığını, evin parasını altına yatırdığını,yine müvekkilinin ilk eşinden olan çocukları henüz evlerinde yaşarken davalı eşin çocuklar ile ilgili de sürekli huzursuzluk çıkarttığını, sık sık olmadık bahaneler ile çocukları babalarına şikayet edip, kötülediğini, müvekkilinin sorumluluklarını bilen, çocuklarına eşit değer veren bir baba olduğunu, davalı eşin özellikle son 10-12 yıldır evlerinde evlilik birliğinden doğan sorumluluklarını yerine getirmemekte olduğunu,

müvekkili ile bu sebeplerden dolayı da kavga ettiklerini, evlilik birliğinin çekilmez bir hal aldığını, hatta davalının bu kavgalarda ağza alınmayacak sinkaflı hakaretlerde bulunduğunu, çocukları dünyaya geldiğinden beri davalı eşin müvekkil ile yataklarını da ayırdığını,evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, davalının kusurlu olan eylemleri gereğince müvekkiline 10.000,00 TL maddî tazminat ve 10.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine,

yargılama giderleri ile avukatlık vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendikleri andan itibaren hiçbir zaman mutlu ve huzurlu olamadıklarını, davacı eşin müvekkiline sürekli agresif davrandığını, müvekkilinin yapmış olduğu yemekleri beğenmediğini söyleyerek bundan bile tartışma çıkararak müvekkiline hakaretlerde bulunduğunu, davacı eşin müvekkilinin sürekli huzursuz çıkardığını, müvekkilinin çocuklar kimseye muhtaç olmasın diye elinden gelenin daha fazlasını yaptığını, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına,

müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, müşterek çocuk Medine Sıla'nın velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkil lehine dava tarihinden geçerli olmak üzere 1.000,00 TL tedbir nafakasının takdiri ile hükümle birlikte bu nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, müşterek çocuk lehine dava tarihinden geçerli olmak üzere 500,00 TL tedbir nafakasının takdiri ile hükümle birlikte bu nafakanın iştirak nafakası olarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin evin, eşinin ve çocuğunun ihtiyaçlarını giderme hususundaki sorumluluğunu ihmal ettiği, isteksiz davrandığı, kadının ise erkekten habersiz birikim yaptığı, komşulardan habersiz komşularının mahsulünü toplayarak köy yerinde geçimsizliğe sebep olduğu, geç vakit tek başına eşini dinlemeyerek dışarı çıkığı, bekar erkeklerin evine gittiği, bu şekilde cinsel güveni sarsıcı davranışta bulunduğu, evin yemek ve temizliği hususunda ihmalkar davrandığı görülmekle kadının erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğu,

belirtilerek dava ve karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, müşterek çocuk lehine aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, yasal koşulları oluşmadığından kadının talep ettiği yoksulluk nafakası,maddî ve manevî tazminat talebinin reddine, kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir nafakası ile yasal koşulları oluşmakla boşanmanın eki niteliğinde 5.000,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına hakaret ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğunu, kusur değerlendirmesinin yanlış yapıldığını beyan ederek, kusur belirlemesi, kendi tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası talebinin reddi, hükmedilen nafakaların miktarı, erkeğin davasının kabulü ve fer'îleri yönlerinden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına hakaret ettiğini,birlik görevlerini yerine getirmediğini,tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğunu, kusur değerlendirmesinin yanlış yapıldığını beyan ederek, kusur belirlemesi, kendi tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası talebinin reddi, hükmedilen nafakaların miktarı, erkeğin davasının kabulü ve fer'îleri yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; erkeğin boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı ve 166 ncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,