Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10832 K.2023/1822

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına, ziynet eşyalarının kadına aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedelinin kadına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından ziynet alacağı davasına yönelik istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüyle hükmün kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde; evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olması nedeniyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, davalı erkeğin babası ve kardeşi tarafından kadına ait ziynet eşyalarının alınarak kadına iade edilmediğinden bahisle cins ve nevi dava dilekçesinde belirtilen ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bilirkişi marifetiyle belirlenecek bedelin kadına geri ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; tarafların anlaşmalı boşanma protokolü imzaladıklarını, bu protokole göre tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini, kadının dava dilekçesinde 2004 yılında ziynet eşyalarını erkeğin kardeşine ve erkeğin babasına verdiğini kabul ettiğini, erkekten ziynet alacağı talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadının ziynet alacağına ilişkin talebinin ise reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin müşterek konutu terkettiği, ortak konutun ve çocukların ihtiyaçlarıyla ilgilenmediği, kadına hakaret ettiği, akraba ziyaretlerinde kadını kısıtladığı,

ortak çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı böylelikle boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk yargılama aşamasında reşit olduğundan velayet ve iştirak nafakası konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kadının yoksulluk ve tedbir nafakası taleplerinin reddine, kadının ziynet eşyalarının davalı erkeğin ailesi tarafından alındığı,

davalı erkeğin bu duruma engel olmadığı gerekçesiyle kadının ziynet alacağına ilişkin talebinin kabulüyle cins ve miktarı kararda belirtilen ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bilirkişi raporu ile belirlenen 60,408,00 TL'nin davalı erkekten alınarak davacı kadına ödenmesine, ziynet eşyası davası bakımından erkek aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücreti ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının ziynet alacağı talebinin kabulünün hukuka aykırı olduğunu, kadının dava dilekçesinde ziynet eşyalarını erkeğin abisine ve babasına verdiğini beyan ettiğini, bu durumda erkeğe dava açılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kadının kabul edilen ziynet alacağı davası ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadının, ziynet eşyalarını davalının babası ve erkek kardeşi tarafından alındığını iddia etmiş olması ve tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmaması da nazara alınarak husumetin erkeğe yöneltilemeyeceğinden bahisle davalı erkeğin ziynet alacağına, yargılama giderleri ve vekalet ücetine yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadının ziynet alacağı davasının husumet nedeniyle reddine, ziynet alacağına ilişkin yapılan yargılama giderlerinin kadın üzerinde bırakılmasına, erkek lehine vekalet ücreti ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde, Bölge Adliye Mahkemesi'nce ziynet eşya alacağına ilişkin verilen husumet nedeniyle ret kararı ile buna ilişkin olarak verilen yargılama giderleri ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu, davalı erkeğin kardeşi ve babasının ziynet eşyalarını davalıdan istediğini ve davalının ziynetleri kadından alarak ailesine verdiğini, ziynetlerin iade edileceği söylenmesine rağmen iade edilmediğini ileri sürerek kararın ziynet alacağı davasının husumetten reddi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında husumetin doğru yöneltilip yöneltilmediği, kabulü gerekip gerekmediği, buna bağlı olarak yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin hangi tarafa yükleneceği konusunda toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 226 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 296 ncı vd. maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,