Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10905 K.2023/1853

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı- davalı erkeğin davasının kabulüne, davalı- davacı kadının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevap dilekçelerinde özetle; kadının alkol alışkanlığının olduğu, alkol alınca saldırganlaştığı, fiziksel şiddet, evi terk , hakaret, aşağılama, küfür, asılsız suç duyurularında bulunma, iş yerindeki makineleri habersiz satması ya da kaçırma, müvekkilinin eşyalarını parçalayarak evi oturmaz hale getirme, sadakatsizlik, tehdit, iftira gibi davranışları sebebiyle evlilik birliğinin sarsıldığını belirterek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davacı-davalı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde ve cevap dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkiline fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet uygulama, alkol alınca hırçın, sinirli ve saldırgan olma, hakaret, sadakatsizlik, aşağılama, ayrımcılık yapma, küfür, tehdit, evin eşyalarını kırarak zarar verme, ilk evliliğinden olan kızına tecavüz etmekle tehdit etme, müvekkilinin telefonuna el koyma, başkalarına bu telefondan sesli mesaj ve fotoğraflar gönderme, çantasına el koyma, bıçakla yaralama, intihara teşebbüs, müvekkilinin uyuşturucu kullandığını ihbar ederek evin polislerce aranmasına sebebiyet verme,

evden kovma gibi davranışları sebebiyle evlilik birliğinin sarsıldığını belirterek, esas davanın reddine, tarafların pek kötü muamele ve onur kırıcı davranış nedeni ile boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı birbirlerine şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği ve erkek kadının evde olmadığı sırada başka bir kadını eve getirdiği ve hayat kadını olduğu, erkek ayrıca kadının önceki evliliğinden olan kızı Annaya da küfür ettiği erkeğin ağır kusurlu olduğu , kadının açtığı boşanma davasında ise 4721 sayılı Kanunu'nun 162 nci maddesi koşulları oluşmadığı,

bu nedenle birleşen davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanunu'nun 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, birleşen davanın ispat edilememesi nedeni ile reddine, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kesinleşmeden itibaren 500,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili ; karşı dava reddedildiği halde kadın lehine tazminatlara hükmedilmesi, kusur belirlemesi, şizofren iddiasının araştırılmaması, eksik delil ile karar verilmesi yönlerinden istinaf etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili katılma yolu ile ; karşı davanın reddi ve kusur belirlemesi yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece taraflar aleyhine belirlenen ve gerçekleşen karşılıklı birbirlerine hakaret edip fiziksel şiddet uyguladıkları maddî vakıaları ile erkek aleyhine belirlenen ve gerçekleşen sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, kadının önceki evliliğinden olan kızına küfrettiği maddî vakıalarının sabit olduğu, erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen bu kusurlarının yanında usulünce dayanılan, kadının rızası dışında telefonunu elinden aldığı, küfrettiği, alkol aldığında saldırganlaştığı, agresif davrandığı, alkol aldığı,

tartışma sırasında kadının görüntülerini çektirdiği maddî vakıaları ile, mahkemece kadın aleyhine belirlenen ve gerçekleşen maddî vakıalar yanında erkeğe küfrettiği, alkol aldığı maddî vakıalarının da bizzat görgüye dayanan tarafsız ve samimi taraf tanık beyanları ile ispat edildiği halde taraflara kusur olarak yüklenmemesinin doğru olmadığı, gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu, kusur gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği, yapılan yargılama ve toplanan delillerden erkeğin, kadını en az iki kez ceza davasına konu olacak ve yüzünde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığı,

hakaret ve küfrettiği, eve hayat kadını alarak sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, kadının rızası dışında telefonunu elinden aldığı, alkol aldığında saldırganlaştığı, agresif davrandığı, alkol aldığı, tartışma sırasında kadının görüntülerini çektirdiği, önceki evliliğinden kızına küfrettiği ceza mahkemesi kararları, doktor raporu ve tanık ifadeleri ile sabit olduğu,

bu durumda erkeğin, kadına pek kötü muamele yada onur kırıcı davranışta bulunduğu ,o halde kadının özel sebebe dayanan karşı davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karşı davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddedilmesinin doğru olmadığı ancak erkeğin açtığı davada boşanma hükmünün kesinleşmesi nedeni ile kadının boşanma davasının konusuz kaldığı,

kadının boşanma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiği, erkeğin kadının şizofren olduğuna ilişkin iddiasının, tanık ifadeleri ya da hastane raporları veya bildirilen diğer bir delil ile desteklenmemesi nedeni ile mahkemece dikkate alınmamasında usulsüzlük olmadığı, davacı-davalı erkeğin; kusur gerekçesine, davalı-davacı kadının; karşı davanın reddine ve kusur gerekçesine yönelik istinaf talebinin kabulü ile, kararın karşı davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına,

yeniden hüküm tesisine, konusuz kalan karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karşı davada harç, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin erkek üzerinde bırakılmasına, kusur gerekçesinin yukarıda açıklandığı şekilde düzeltilmesine, davacı-davalı erkeğin diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili; kadının boşanma davası reddedildiği halde kadın yararına tazminatlara hükmedilmesinin, kadının akıl hastalığı yönünden araştırma yapılmamasının, kusur belirlemesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 162 nci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,