Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11008 K.2023/1922

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin eşi ile ilgilenmediğini, erkeğin sürekli telefonla meşgul olduğunu, telefonunda başka kadınlarla mesajlarının kadın tarafından yakalandığını, kadının evin içinde kart bulduğunu, açıp incelediğinde uygunsuz fotoğraflar mesajlar ve videolar gördüğünü, bunun üzerine tarafların tartıştıklarını erkeğin kadını evden kovduğunu, hakaret ve tehdit ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını ve ceza aldığını, görüntülerde Kırgız asıllı bir kadınla zina yaptığını belirlediğini belirterek tarafların öncelikle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına,

olmadığı takdirde 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak üç çocuk için ayrı ayrı aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle 400.000,00 TL maddî ve 400.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesinin usulünce tebliğine rağmen davalı erkeğin süresinde cevap dilekçesi sunmadığı, süresinden sonra beyan dilekçesi verdiği, avukat tutarak duruşmayı takip ettiği, delil sunmadığı anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

28.03.2022 tarihli bilirkişi raporuna konu cd dava dilekçesi içeriğinden anlaşıldığı üzere ortak hanede bulunması üzerine davacı tarafça davalıya içerisindeki fotoğraf, video ve mesajlaşma kayıtlarının sorulduğu belirtildiğinden, söz konusu delil hukuka aykırı delil kapsamında olmadığından, ailece yaşanan hanede bulunan bir cd olduğundan ve davalının süresi içince cevap dilekçesi vererek aksi yönde bir iddiası bulunmadığından hukuka uygun olarak değerlendirilerek kusur tespitinde nazara alındığı belirtilmiş, bu kayıtlar ve bunu destekleyen tanık beyanları ile zinanın ve erkeğin halen başka bir kadınla birlikte yaşadığının sabit olduğu,

zina eyleminin halen devam etmesi nedeniyle hak düşürücü sürede davanın açılmış olduğu gerekçesi ile davanın zinadan kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ... ve ... için aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, Şevket lehine hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla karar tarihinde 100,00 TL artırılarak 600,00 TL'ye çıkartılmasına,

hükmün kesinleşmesine kadar tedbir nafakası hükmün kesinleşmesinden sonra aynı miktarın iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadın için hükmedilen aylık 600,00 TL tedbir nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla karar tarihinde 150,00 TL artırılarak aylık 750,00 TL 'ye çıkartılmasına, hükmün kesinleşmesine kadar tedbir nafakası, hükmün kesinleşmesinden sonra aynı miktarda yoksulluk nafakası olarak devamına, davacı kadın lehine yasal faiziyle birlikte 40.000,00 TL maddî ve 35.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesnde özetle: İlk Derece Mahkemesince hükmedilen tazminat ve nafaka miktarlarının düşük olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle: kadının sunduğu kayıtların hukuka aykırı olarak elde edildiğini, çocuğun bilgisayarından alarak annesine verdiğini, davanın reddinin gerektiğini belirterek kararı kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, tazminat ve nafakalar yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince tüm delillerin toplandığı, usul hükümlerinin doğru olarak uygulandığı, maddî hukukun uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği ancak nafaka ve tazminat miktarlarının belirlenmesinde hata yapıldığı, çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakası ile lehine hükmedilen yoksulluk nafaka miktarlarının az olduğu,

yine kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının da az olduğu gerekçesiyle davacı kadının iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, ortak çocuklar için ayrı ayrı dava tarihinden itibaren aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına,

davacı kadın için dava tarihinden itibaren aylık 1.750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 80.000,00 TL maddî ve 80.000,00 TL manevî tazminata davalı erkeğin tüm istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; İstinaf Mahkemesince nafaka ve tazminatlar yönünden yapılan arttırımın yetersiz olduğunu belirterek kararı nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden temyiz etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kadın tarafından dosyaya sunulan cd de yer alan görüntülerin kabulünün mümkün olmadığını, iş bu delilin hukuka aykırı bir delil olduğunı ve bu bakımdan hükme esas alınamayacağını, Bölge Adliye Mahkemesince bu hususun hiçbir şekilde değerlendirilmediğini, dosya kapsamında yer alan ve davacı tarafça dosyaya sunulan cd nin nasıl ele geçirildiğinin belli olmadığını, İlk Derece Mahkemesince ailece ortak olarak yaşanan hanede bulunan bir cd nin hukuka aykırı delil olarak kabul edilmemesinin hatalı olduğunu, tanık beyanlarını kabul etmediklerini,

erkeğe yüklenen kusurları kabul etmemekle birlikte bu kusurlardan sonra evliliğin devam ettiğini, kadın tarafından af edildiğini, kadın lehine nafaka ve tazminata hükmedilmesinin yanlış olduğu gibi hükmedilen nafaka ve tazminatların fahiş olduğunu, yine ortak çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarlarının da fahiş bir şekilde arttırıldığını, sosyal ve ekonomik durum araştırmasında müvekkilin maaşının 3.300,00 TL olduğunun bildirildiği,

yeni aldığı evin kredi borcu olduğunu, kadının tüm eşyayı alarak evden gittiğini, nafaka miktarlarının müvekkilin maaşından daha fazla olduğunu, bu durum müvekkilin ekonomik olarak mahvına sebep olacağını belirterek kararı kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadının zinaya dayalı davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, iddianın hukuka uygun delillerle ispatlanıp ispatlanmadığı, nafakalar ve tazminatlara hükmedilme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi,182 nci maddesi, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,