Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11131 K.2023/1937

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile karar gerekçesinin kusur yönünden düzeltilmesine, sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların boşanmalarına, davacı lehine 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, müşterek çocuğun velâyetinin gerek dava süresince tedbiren gerekse dava sonunda davacı anneye verilmesine, müşterek çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müşterek çocuğun sağlık ve eğitimine ilişkin her türlü tedbirin alınmasına, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalıya yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; asıl davanın ve davacının nafaka, tazminat ve velâyet taleplerinin reddine, müşterek çocuğun velâyetinin yargılama süresince geçici olarak davalıya verilmesine, aksi kanaat halinde geniş biçimde kişisel ilişki tesisine, yargılama giderlerinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliği boyunca düzenli ve sürekli olarak çalışmayan, bu nedenle birliğin giderlerine gereken desteği sağlamayan, davacıyı kayın validesiyle oturmaya zorlayan, davacının arkadaşlarını, ailesini eve kabul etmek istemeyen, davacının daha evvel açtığı boşanma davasından feragat etmesinden sonraki dönemde dahi çalışma konusundaki sorumsuzluluğunu sürdüren, çocuğu kaçırarak annesine göstermeyen ve bu sırada davacıyı darp eden, evin kilidini ve ikametgahını değiştirerek davacının kendisine ve çocuğa ulaşmasını engelleyen,

bu şekilde davacı yanında müşterek çocuğa da psikolojik olarak zarar veren, attığı mesajlarla davacıya hakaret eden ve aşağılayan davalının kusurlu davranışları nedeni ile meydana gelen şiddetli geçimsizlik sonucunda taraflar arasındaki evlilik birliğinin onarılamaz şekilde temelinden sarsıldığı ,sürdürülmesinde taraflar ve toplum açısından bir fayda kalmadığı gerekçesi ile; evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine,

çocuk için 300,00TL tedbir 400,00 TL iştirak nafakasına kadın yararına 20.000,00 TL maddî 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf başvurusunda özetle; mahkemenin kusur tespitini yanlış yapıldığını davacı kadının ağır kusurlu olduğunu, maddî ve manevî tazminat kabulü şartlarının oluşmadığını, tazminatların miktarının fazla olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmayı gerektiren olaylarda davacı kadının kusursuz, davalı erkeğin tam kusurlu olduğu yönündeki mahkeme kararının doğru ve maddî gerçeğe uygun olduğu gerekçesiyle davalı erkeğin kusur tespitine ilişkin istinaf talebinin kısmen kabulüne, tarafların kusur oranları değişmemekle birlikte gerçekleşen kusurlu davranışlar yönünden karar gerekçesinin düzeltilmesine sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle;Taraflar ... 12. Aile Mahkemesinin 2022/462 Esas, 2022/569 Karar sayılı, 16.09.2022 tarihli kararı ile anlaşmalı boşandıklarını ve kararın kesinleştiğini iddia ederek kanuna ve hukuka aykırı kararın dava şartı yokluğu nedenliyle bozulmasına davacının davasının ve tüm taleplerinin reddine karar verilmesini, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın konusuz kalıp kalmadığı ve vekâlet ücreti yargılama giderleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci 323 üncü, 326 ncı ve 331 inci maddesinin birinci fıkrası. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ilgili maddeleri.

3.Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince, kadın tarafından açılan boşanma davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı kadının kusursuz davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiş, hüküm davalı erkek vekili tarafından; kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatların kabulü ve miktarı yönünden istinaf edilmiş, dosya istinaf aşamasında iken taraflar ...

12. Aile Mahkemesinin 2022/462 Esas, 2022/569 Karar sayılı ilamı ile 16.09.2022 tarihinde anlaşmalı olarak boşanmışlar ve karar 10.11.2022 tarihinde kesinleşmiştir. Boşanma davasının konusuz kalmış olması nedeniyle, esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurularak, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir. Hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,