Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11526 K.2023/914

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların 2017 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, o dönemde üç yaşında olan ortak çocuk ...'in velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, davalı annenin yurt dışında yaşayan bir Türk vatandaşıyla evlendiğini ve çocuğu da alarak yurt dışında yaşamayı planladığını, babanın çocuğunun yabancı bir kişi ile yaşamasını istemediğini, çocuğun bütün çevresi ve akrabalarının ...'da olduğunu, ...'in İngilizce bilmediğini ve başka bir ülkede sorunlar yaşayacağını,

millî değerleri almasının yurt dışında eğitim görmesi ile mümkün olamayacağını ve çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının imkânsızlaşacağını, davacının iddia edildiği gibi madde kullanımı olmadığını belirterek; velâyetin anneden alınarak babaya verilmesini, mümkün olmadığı takdirde ortak velâyete hükmedilmesini, velâyet değişikliği uygun görülmezse boşanma kararıyla belirlenen kişisel ilişki sürelerinin artırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların davacının sadakatsizliği nedeniyle boşandıklarını ancak davalının aradaki sorunları çocuğa yansıtmadığını, çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkiye engel olmadığını, annenin evlendiği kişinin ortak çocuk ile iletişiminin iyi olduğunu, çocuğun yurt dışında yaşayacağı evdeki odasının, okulunun belirlendiğini, davacının çocuğun velâyetini üstlenebilecek bir yaşam tarzı olmadığını, madde kullandığını, yabancı kadınlarla yazıştığını, adam öldürme suçundan mahkûmiyeti olduğunu, kişisel ilişki kurduğu zamanlarda çocukla birlikte duşa girdiğini, bunu yapmaması konusunda uyarıldığını ve taraflar arasında buna dair mesajlaşmaların olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı babanın velâyet hakkı sahibi davalı annenin evlendiği, eşi ve tarafların ortak çocuğuyla başka bir ülkeye taşınacağı gerekçesiyle velâyetin değiştirilmesini talep ettiği, tanık beyanları ve sosyal inceleme raporuyla davalı annenin velâyet değişikliğini gerektirecek bir ihmalinin ispatlanamadığı ve çocukla baba arasında mevcut olan kişisel ilişkinin yargı içtihatlarına göre yeterli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalı annenin velâyet görevini savsakladığına dair bir iddiaları bulunmadığını ancak ortak çocuğun babası yerine, annesinin yeni eşi ile yurt dışında yaşamasının doğru olmayacağını ve böyle bir durumda kişisel ilişki kurmanın da mümkün olamayacağını belirterek, kararın kaldırılarak talepleri gibi hüküm kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, velâyetin değiştirilmesi davası yönünden kesin olmak üzere, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; eski eşi olan davalının evlendiğini ve evlendiği kişi ve ortak çocuk ile birlikte yurt dışına taşınmayı düşündüğünü, çocuğunu tanımadığı bir kişinin yanına göndermek istemediğini, çocuk başka ülkeye taşındığında kişisel ilişkinin infazının mümkün olamayacağını belirterek; kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı babanın velâyet değişikliği talebi reddedilip kesinleşmekle, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddinin yerinde olup olmadığı ve baba ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile tesis edilmiş olan kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü, 182 nci ve 183 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,