Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11573 K.2023/2504

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak yeniden bu yönlerden hüküm kurulmasına, taraf vekillerinin diğer istinaf taleplerinin ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin sadakatsiz olduğunu, ekonomik, duygusal şiddet uyguladığını, çocuklara boşanma kararı nedeniyle ekonomik, psikolojik şiddet uyguladığını, ihtiyaçlarını karşılamadığını, sekreteri ve başka kadınlarla ilişkileri olduğunu, 2018 yılı ... ayında müvekkilinin bunu öğrendiğini, müvekkilinin maaş kartına el koyduğunu, kendi tarikatına girmesi için ailece baskı yaptığını, hakaret ettiğini, ilgisiz olduğunu, mal varlığını gizlediğini, ailesi ile görüştürmediğini,

özel hayatlarını anlattığını belirterek davanın kabulü ile öncelikle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 ... maddesi hükmü uyarınca mümkün olmazsa aynı Kanunu'nun 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların iftira olduğunu, kadının lüks harcama yaptığını, borç batağına soktuğunu, maddî katkısının olmadığını, hakaret ettiğini, kendi adına birikim yaptığını, evin kilidini değiştirip müvekkilinin eve girmesini engellediğini, abileri ile tehdit ettiğini, müvekkilinin ailesini istemediğini, çocukları olumsuz etkilediğini, müvekkiline ütü fırlattığını, tarafların özel hayatlarını anlattığını, başkalarına iftira attığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, kıskanç olduğunu, cinsel görevlerini yerine getirmediğini, whatsapp yazışmalarını davacının kurguladığını,

sürekli boşanacağı yönünden söz söyleyerek tehdit ettiği, şiddet uyguladığını, ev eşyalarına zarar verdiğini, sık sık evi terk ettiğini, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını belirterek; tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, velâyetin erkeğe verilmesine, erkek yararına 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının zina iddiasının ispatlanmadığı, erkeğin, eşinin maaş kartına el koyup harcamalarını kısıtlayarak ekonomik şiddet uyguladığı, eşini ve çocukları eşinin ailesi ile görüştürmediği, eşini ... görüp aşağıladığı, eşine ilgisiz olup duygusal şiddet uyguladığı, ... sarsıcı davranışlar içine girdiği, eşini tarikata girmesi konusunda zorladığı, çekecekle vurma konusunda tehdit ettiği, mal varlığını gizlediği, cinsel hayatını her yerde anlattığı, kadının ise; eşini evden kovduğu, ne biçim adamsın dediği, kocanın ailesini eve istemediği, aşırı kıskanç olduğu,

boşanma davasından sonra gerçekleşen kilit değiştirmenin dikkate alınmayacağı, evlilik birliğinin sarsılmasında erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile kadının 4721 sayılı Kanun'un 161 ... maddesine dayalı davasının reddine, her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince boşanmalarına, ortak çocuk Meryem Eda ergin olduğundan velâyeti hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk Mehmet'in velâyetinin anneye verilmesine,

ortak çocuk Mehmet ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk Mehmet yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, bu nafakanın 20.11.2020 tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine ve kararın kesinleşmesinden sonra aylık 1.500,00 TL iştirak nafakası olarak devamına, ortak konutun kadın ve ortak çocuklara tahsisine ilişkin kararın boşanma hakkındaki hükmün kesinleşmesine kadar devamına, karar kesinleştiğinde kaldırılmasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 80.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı - karşı davalı kadın vekili; İlk Derece Mahkemesi tarafından erkeğin başka kadınlarla yaptığı yazışmaların gerekçede değerlendirilmediğini, erkeğin zina yaptığını, tazminat miktarlarının çok az olduğunu belirterek; kusur belirlemesi, zina davasının reddi, ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili; kadının ortak konutun kilidini karşılıklı açılan davalardan önce değiştirdiğini, ayrıca whatsapp yazışmalarını birçok kişi ile paylaşarak müvekkilini ... düşürdüğünü, nafaka ve tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, belirterek; kusur belirlemesi, nafakaların miktarları ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile son celse taraflarca toplanılmayan delilin kalmadığı yönünde beyanda bulunulduğu, İlk Derece Mahkemesince de kabul edildiği üzere davacı-karşı davalı kadının zina hukuki sebebine dayalı davasının ispatlanmadığı, bu vakıaya ilişkin tanık beyanlarının zina eylemini kabule yeterli olmadığı gibi davacı-karşı davalı kadın tarafından sunulan diğer delillerle de zina vakıasının ispatlanmadığı, İlk Derece Mahkemesince taraflara yüklenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlar yanında davacı-karşı davalı kadının ayrıca evin kilidini değiştirdiği,

dava dosyasına sunduğu mesajları davalı-karşı davacı erkeğin yakınlarına da gönderdiği, davalı-karşı davacı erkeğin de fiili ayrılık döneminde ortak çocukların ihtiyaçları ile ilgilenmediği, tarafların tanık beyanlarında yer alan sair vakıalardan sonra evlilik birliği devam ettiğinden tarafların bu vakıalar yönünden birbirlerini affettikleri, en azından yaşanılanları hoşgörü ile karşıladıkları, bu haliylede davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğu,

tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, evlilik süresi de dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatların az olduğu, davacı-karşı davalı kadın vekilinin kusur belirlemesine ve tazminatların miktarlarına, davalı-karşı davacı erkek vekilinin ise kusur belirlemesine yönelik istinaf taleplerinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kabul edilen yönlerden kaldırılmasına ve bu yönlerden tekrardan esas hakkından hüküm kurulmasına,

davacı-karşı davalı kadın lehine 250.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, taraf vekillerinin diğer yönlere ilişkin istinaf itirazlarının ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili; erkeğin zinasının sabit olduğunu, kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, tazminatların miktarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın zina davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; kusur belirlemesinin ve tazminatların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda hangi tarafın kusurlu olduğu, kusur belirlemesinin ... yapılıp yapılmadığı, buna bağlı olarak kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunup bulunmadığı ve bulunuyorsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, zina hukuki nedenine dayalı boşanma davası kabul şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ıncı maddesi, 161 ... maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 ... maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,